Zbiory główne Muzeum Wojska Polskiego to zespół ok. 89 tys. obiektów, które określa się jako trójwymiarowe zabytki ruchome - materialne źródła historyczne. W ujęciu ogólnym są to wytwory kultury materialnej człowieka, tej sfery która wynika z szeroko rozumianej działalności wojennej. W ujęciu szczególnym są to militaria: broń zaczepna i ochronna, sprzęt wojskowy, umundurowanie i oporządzenie, weksylia (znaki bojowe - sztandary), falerystyka (ordery, odznaczenia, odznaki, oznaki). Zabytki z działu zbiorów głównych są podstawowym tworzywem dla budowania ekspozycji stałej, jak i wystaw czasowych - okolicznościowych. Służą także jako cenny materiał źródłowy dla badań nad historią wojskową, historią uzbrojenia i przemysłu zbrojeniowego oraz w szczegółowych dziedzinach: bronioznawstwie, mundurologii, falerystyce i weksykologii.

Zbiory główne przechowywane są w 8 magazynach (oprócz zabytków umieszczonych na ekspozycjach), podzielone wg rodzajów: broń palna; broń biała; umundurowanie i oporządzenie; sprzęt i oporządzenie jeździeckie; weksylia; ordery i odznaczenia; odznaki i oznaki; uzbrojenie ochronne oraz broń drzewcowa, obuchowa i miotająca; sprzęt wojskowy (kwatermistrzowski, saperski, łączności, medyczny). Każdym zbiorem magazynowym zajmuje się specjalizujący się w danej dziedzinie kustosz.