Zbiory główne Muzeum Wojska Polskiego to zespół ok. 89 tys. obiektów, które określa się jako trójwymiarowe zabytki ruchome - materialne źródła historyczne. W ujęciu ogólnym są to wytwory kultury materialnej człowieka, tej sfery która wynika z szeroko rozumianej działalności wojennej. W ujęciu szczególnym są to militaria: broń zaczepna i ochronna, sprzęt wojskowy, umundurowanie i oporządzenie, weksylia (znaki bojowe - sztandary), falerystyka (ordery, odznaczenia, odznaki, oznaki). Zabytki z działu zbiorów głównych są podstawowym tworzywem dla budowania ekspozycji stałej, jak i wystaw czasowych - okolicznościowych. Służą także jako cenny materiał źródłowy dla badań nad historią wojskową, historią uzbrojenia i przemysłu zbrojeniowego oraz w szczegółowych dziedzinach: bronioznawstwie, mundurologii, falerystyce i weksykologii.

Zbiory specjalne Muzeum Wojska Polskiego obejmują 109085 muzealiów wpisanych do inwentarza. Są to głównie; grafika polska, grafika obca, rysunki i akwarele, fotografie, negatywy, pocztówki, plakaty, mapy i archiwalia dotyczące historii Wojska Polskiego, w mniejszym zaś zakresie historię wojsk obcych.

Zbiory sztuki Muzeum Wojska Polskiego obejmują 5.038 eksponatów zapisanych w księgach muzealnych. Są to: malarstwo olejne, rzeźba, medalierstwo, monety, tkaniny i rzemiosło artystyczne dotyczące historii wojskowości na tle dziejów Polski. Zbiory sztuki były początkowo częścią Działu Inwentarzy Zbiorów Głównych, a od 2000 roku są samodzielnym działem.