Muzeum Wojska Polskiego
   
 
Wybierz język: Szukaj:
A  A  A facebook tripadvisor twitter youtube rss
 
 
bip
SONDA

Czy zamierzasz obejrzeć wystawę czasową "W boju i w koszarach. Żołnierski niezbędnik"?

Zobacz wyniki
KALENDARIUM DZIEJÓW ORĘŻA POLSKIEGO
PAŹDZIERNIK
10
Wybierz inny dzień
Wybierz epokę
Średniowiecze do 1500 roku
Renesans lata 1501-1600
Wiek XVII 1601-1700
Wiek XVIII 1701-1800
Wiek XIX 1801-1900
Wiek XX 1901-2000
Wiek XXI po 2001
Powstanie kościuszkowskie (12.03.1794 - 16.11.1794)
Epoka napoleońska lata 1796-1815
Powstanie listopadowe (29.11.1830 - 21.10.1831)
Powstanie styczniowe (11.06.1860 - 23.05.1865)
I wojna światowa (28.06.1914 - 11.11.1918)
II RP (11.11.1918 - 31.08.1939)
II wojna światowa (1.09.1939 - 9.05.1945)
Wydarzenia po 9.05.1945
Obraz "Kościuszko upadający z koniem w bitwie pod Maciejowicami", Jan Bogumił Plersch (XVIII w.).
Obraz "Kościuszko upadający z koniem w bitwie pod Maciejowicami", Jan Bogumił Plersch (XVIII w.).
10 października 1794
Bitwa pod Maciejowicami.
W trakcie trwania insurekcji kościuszkowskiej, wojska polskie pod dowództwem Najwyższego Naczelnika Siły Zbrojnej Narodowej Tadeusza Kościuszki, stoczyły pod Maciejowicami decydującą bitwę z wojskami rosyjskimi. Po upadku powstania na Litwie, rosyjskie siły operujące w Polsce rozpoczęły koncentrację w celu uderzenia na główny ośrodek powstańczy – Warszawę. Służyć temu miała przeprawa przez Wisłę silnego, dziesięciotysięcznego korpusu rosyjskiego z 56 armatami gen. lejtn. Iwana Fersena pod Kozienicami i podjęcie przez niego marszu na wschód, w celu połączenia się z główna armią gen. Aleksandra Suworowa. Ten zaś po rozbiciu powstańczego korpusu gen. Sierakowskiego, przeprawił się przez Bug pod Terespolem i powoli maszerował na zachód, na Warszawę. Powolna koncentracja Rosjan skłoniła naczelnika powstania, Tadeusza Kościuszkę do szybkiego rozbicia pojedynczych korpusów rosyjskich, zanim połączą się w wielką armię, której powstańcy nie będą mogli się przeciwstawić. Przeciw korpusowi Fersena, Kościuszko postanowił wykorzystać główną armię powstańczą z najlepszymi oddziałami (ponad 6000 szabel i bagnetów) oraz korpus gen. Ponińskiego (prawie 5000 szabel i bagnetów). Całą powstańczą armię wspierać miało 23 armat różnego kalibru. Polacy, mniej liczni, gdyż oddziały Ponińskiego nie zdążyły dotrzeć na pole bitwy, już od rana 10 października zostali zaatakowani przez przeważające siły rosyjskie. Mimo przewagi rosyjskiej, nieprzyjaciel został zaszachowany przez Polaków, zajmujących dominującą pozycję. Walka ogniowa nie przynosiła widocznego rozstrzygnięcia dla żadnej ze stron, jednak przedłużająca się bitwa dała czas na dojście dywizji Ponińskiego na pole walki i zniszczenia lewego skrzydła ugrupowania rosyjskiego. Niestety decydujący dla przebiegu bitwy był manewr wykonany przez Rosjan – oddziały gen. mjr. Rachmanowa i płk. hr. Tołstoja obeszły polską pozycję od strony Maciejowic i zaatakowały tyły powstańczej armii. Atak ten doprowadził do szybkiego załamania się polskiego szyku, a powstańczą armię ogarnęła panika. Podczas próby zorganizowania szarży kawaleryjskiej został ranny na polu bitwy i wzięty do rosyjskiej niewoli wraz ze swym sztabem Najwyższy Naczelnik Siły Zbrojnej Narodowej Tadeusz Kościuszko. Mimo walczącej do ostatka piechoty i artylerzystów polskich, insurekcyjna armia została kompletnie rozbita. Obok Kościuszki do niewoli dostali generałowie Sierakowski, Kamieński i Kniaziewicz. Starcie to przesądziło o upadku powstania i Rzeczpospolitej, która po trzecim rozbiorze w 1795 r. zniknęła z map Europy na ponad 120 lat.
10 października 1110
Książę Bolesław III Krzywousty interweniujący w Czechach po stronie księcia Sobiesława I pobił wojska jego przeciwnika, księcia Władysława I w bitwie nad rzeczką Trutiną. Sukcesu strategicznego wyprawa jednak nie przyniosła. Z powodu zbyt słabego poparcia dla Sobiesława nie udało się go osadzić na czeskim tronie.
10 października 1410
Bitwa pod Koronowem (właściwie pod wsią Łąsko) pomiędzy wojskami posiłkowymi zakonu krzyżackiego pod dowództwem Michała Küchmeistra a siłami polskimi prowadzonymi przez wojewodę poznańskiego Sędziwoja Ostroroga. W kilkugodzinnej bitwie przerywanej na odpoczynki, wymianę jeńców, a nawet wzajemny poczęstunek winem, Polacy i wspomagający ich Tatarzy odnieśli świetne zwycięstwo. Zdobyczna krzyżacka chorągiew została zawieszona w katedrze na Wawelu.
10 października 1614
W Żytomierzu Stanisław Żółkiewski przeprwadził negocjacje z Kozakami o przywróceniu rejestru wojsk kozackich. W zamian hetman żądał powstrzymania wypraw łupieżczych na Turcję.
10 października 1862
Komitet Centralny Narodowy wydał dekret o podatku narodowym.
10 października 1863
Rząd Narodowy wydał dekret o pożyczce narodowej. Na jej podstawie władze powstańcze wyemitowały Obligacje Tymczasowe Ogólnej Pożyczki Narodowej na łączną sumę 40 mln złotych (ponad 6 mln rosyjskich rubli).
10 października 1939
W Warszawei odbyło się pierwsze posiedzenie Rady Głównej Obrony Narodowej (Głownej Rady Politycznej przy Służbie Zwycięstwu Polski), organu władzy cywilnej w okupowanym kraju. Przewodniczący, Mieczysław Niedziałkowski z Polskiej Partii Socjalistycznej, został jednocześnie komisarzem cywilnym SZP i zastępcą Dowódcy Głównego SZP.
10 października 1941

Gen. W. Sikorski polecił Komendantowi Głównemu ZWZ zorganizowanie sieci wywiadu na tyłach frontu wschodniego.

TUTAJ JESTEŚMY
DOJAZD

Autobusy (przyst. Muzeum Narodowe)

111 117 158 507 517 521

Tramwaje przyst. Muzeum Narodowe)

7 8 9 22 24 25 43
GODZINY OTWARCIA

Poniedziałek - Wtorek:

nieczynne

Środa:

10:00 - 17:00

Czwartek:

10:00 - 16:00
wstęp bezpłatny

Piatek - Niedziela:

10:00 - 16:00

Wystawa plenerowa:

Cały tydzień

CENY BILETÓW
NORMALNY 15,00 PLN
ULGOWY 8,00 PLN
GRUPOWY SZKOLNY 4,00 PLN
NEWSLETTER

Jeśli chcesz być na bieżąco informowany o aktualnościach z życia Muzeum zapisz się na naszą listę mailingową

Adres

al. Jerozolimskie 3
00-495 Warszawa
tel. 022 629 52 71 (72)
fax 022 628 58 43
fax 261 846 277
fax 261 846 270
muzeumwp@muzeumwp.pl sekretariat@muzeumwp.pl