Muzeum Wojska Polskiego
   
 
Wybierz język: Szukaj:
A  A  A facebook tripadvisor twitter youtube rss
 
 
bip
SONDA

Czy zamierzasz obejrzeć wystawę czasową "W boju i w koszarach. Żołnierski niezbędnik"?

Zobacz wyniki
KALENDARIUM DZIEJÓW ORĘŻA POLSKIEGO
LIPIEC
25
Wybierz inny dzień
Wybierz epokę
Średniowiecze do 1500 roku
Renesans lata 1501-1600
Wiek XVII 1601-1700
Wiek XVIII 1701-1800
Wiek XIX 1801-1900
Wiek XX 1901-2000
Wiek XXI po 2001
Powstanie kościuszkowskie (12.03.1794 - 16.11.1794)
Epoka napoleońska lata 1796-1815
Powstanie listopadowe (29.11.1830 - 21.10.1831)
Powstanie styczniowe (11.06.1860 - 23.05.1865)
I wojna światowa (28.06.1914 - 11.11.1918)
II RP (11.11.1918 - 31.08.1939)
II wojna światowa (1.09.1939 - 9.05.1945)
Wydarzenia po 9.05.1945
Niemiecka maszyna szyfrujące Enigma, wersja handlowa (XX w.).
Niemiecka maszyna szyfrujące Enigma, wersja handlowa (XX w.).
25 lipca 1939
Przekazanie aliantom Enigmy.
W Pyrach pod Warszawą, gdzie znajdował się polski ośrodek dekryptażu, odbyło się tajne spotkanie z przedstawicielami wywiadów brytyjskiego i francuskiego. Strona polska przekazała sojusznikom po jednym egzemplarzu polskiej repliki niemieckiej maszyny szyfrującej „Enigmy” wraz z dokumentacją i techniką dekryptażu. Polskim matematykom Marianowi Rejewskiemu, Jerzemu Różyckiemu i Henrykowi Zygalskiemu udało się rozpracować konstrukcję niemieckiej maszyny szyfrującej i zbudować jej replikę na początku lat 30. Dzięki przekazanym aliantom informajom mogli oni kontynuować prace nad Enigmą na południu Francji i w specjalnie zorganizowanym ośrodku w Bletchley Park w Wielkiej Brytanii. 
25 lipca 1300
Rycerstwo wielkopolskie, niechętne rządom księcia Władysława I Łokietka, zaproponowało koronę czeskiemu królowi Wacławowi II. Ten, uwięziwszy wcześniej Łokietka, wymógł na nim zrzeczenie się praw do Małopolski oraz hołd lenny z Sieradza i Brześcia. Uroczysta koronacja króla Czech na króla Polski miała miejsce w katedrze gnieźnieńskiej. Zgodę na koronację wydał cesarz, gdyż papież Bonifacy VIII był temu przeciwny. Uroczystego aktu dokonał arcybiskup Jakub Świnka. Wacław II skupił pod swoimi rządami większość ziem polskich. Swoje prawa do korony polskiej wzmocnił dodatkowo zaręczając się z Ryksą, córką poprzedniego króla Polski Przemysła II.
25 lipca 1410
Po walnym zwycięstwie sprzymierzonych wojsk króla polskiego Władysława II Jagiełły i księcia litewskiego Witolda nad zakonem krzyżackim pod Grunwaldem, oddziały zwycięzców przybyły pod Malbork i rozpoczęły oblężenie silnie ufortyfikowanej stolicy państwa zakonnego. Armia polsko-litewska nie dysponowała wystarczającą ilością sprzętu oblężniczego oraz cierpiała z powodu niedostatku żywności i szerzącej się epidemii biegunki. Nieszczelne i nieskuteczne oblężenie zamku trwało do drugiej połowy września. Wtedy obóz pod Malborkiem opuściły najpierw oddziały litewsko-ruskie a następnie wojska koronne.
25 lipca 1655

21 lipca 1655 r. armia szwedzka przekroczyła granice Rzeczypospolitej rozpoczynając wojnę polsko-szwedzką, toczącą się w latach 1655-1660, zwaną powszechnie „potopem szwedzkim”. Już dwa dni później siły szwedzkie dowodzone przez Arvida Wittenberga (ok. 15 tys. żołnierzy oraz ponad 50 dział) stanęły pod Ujściem, gdzie nadciągnęło wielkopolskie pospolite ruszenie. Siły polskie pod dowództwem wojewody poznańskiego Krzysztofa Opalińskiego oraz wojewody kaliskiego Andrzeja Grudzińskiego liczyły ok. 12 tys. pospolitego ruszenia i 1000 piechoty. Przeprawę nad rzeką obsadziła polska piechota. Na barkach pospolitego ruszenia i wspierającej szlachtę oddziałów piechoty łanowej spoczęła obrona przepraw na Notecią. Zgromadzone siły polskie miały powstrzymać Szwedów do czasu przybycia głównych sił króla polskiego Jana II Kazimierza. Szwedzi, nie chcąc tracić żołnierzy podczas szturmów, ustawili działa naprzeciw szańców polskich i zaczęli ostrzał. Polacy zostali zmuszeni do opuszczenia swoich pozycji. Wówczas Szwedzi podciągnęli działa i zaczęli ostrzeliwać polską jazdę, znajdującą się po drugiej stronie rzeki. Równocześnie część sił nieprzyjacielskich obeszła polskie skrzydła. Gdy tylko szlachta dowiedziała się o manewrze szwedzkim, zapanował chaos i panika. Dowództwo polskie zdecydowało się rozpocząć negocjacje. 25 lipca podpisano kapitulację, na mocy której Karol X Gustaw otrzymywał pełnię władzy nad województwem poznańskim i kaliskim. Kapitulacja pospolitego ruszenia z województw wielkopolskich zaprzepaściła wszystkie plany obronne Jana Kazimierza, pozostawiając ziemie północno zachodnie państwa na łup wrogiej armii. Sama kapitulacja wpłynęła na morale polskich wojsk, dygnitarzy państwowych oraz samego króla Jana II Kazimierza. Chaos panujący w polskim dowództwie ułatwił szybkie zajęcie Wielkopolski przez Szwedów oraz umożliwił połączenie się armii Wittenberga z oddziałami króla szwedzkiego, Karola X maszerującymi z Pomorza. Był to początek zwycięskiego pochodu wojsk szwedzkich, które bez większego oporu opanowały większość ziem koronnych.

25 lipca 1812
Pod Ostrownem rozpoczęła się dwudniowa bitwa między awangardą francuskiej Wielkiej Armii, dowodzoną przez marsz. Joachima Murata, i ariergardą 1. i 2. Armii rosyjskiej pod komendą gen. lejt. Aleksandra Ostermana-Tołstoja (IV Korpus i 3. Dywizja z III Korpusu). Pierwszego dnia w boju odznaczyły się polskie 6. i 8. Pułki Ułanów (15. Brygada Kawalerii z I Korpusu Rezerwowego Kawalerii), które nie dały się zaskoczyć rosyjskiemu Ingermalandzkiemu Pułkowi Dragonów i przeprowadzając kontrszarżę kompletnie rozbiły Rosjan. Następnego dnia prowadzona osobiście przez marsz. Murata cała polska brygada przeprowadziła szarżę, która zadecydowała o zwycięstwie wojsk napoleońskich. Polscy ułani prowadzeni przez płk. Dominika Radziwiłła i gen. bryg. Roussela d'Hurbala rozbili atakującą lewe skrzydło francuskie piechotę rosyjską. W czasie bitwy ciężką ranę odniósł dowódca polskiej brygady gen. bryg. Józef Niemojewski.
25 lipca 1863
Po trwającym kilka dni pościgu oddział płk. Edmunda Calliera pod Złakowem Kościelnym został rozproszony. Mimo sukcesu rosyjskiego, płk. Callierowi udało sie niebawem zebrać większą część swego oddziału.
25 lipca 1863
Pod Jeziorami k. Grodna Rosjanie stoczyli niewielką, zwycięską potyczkę z partią powstańczą Aleksandra Lenkiewicza „Landra” (ok. 200 ludzi). Pokonani powstańcy wycofali się w Augustowskie.
25 lipca 1918
W czasie II bitwy nad Marną 5. kompania strzelecka z 1. Pułku Strzelców Armiii Polskiej we Francji, dowodzona przez kpt. Jana Krzywkowskiego-Wolińskiego, uderzyła z zaskoczenia na silnie umocnione pozycje niemieckie w Bois de Raquete pod miejscowością Saint Hilaire-le-Grand. Polacy rozbili batalion niemieckiego 66. Pułku Piechoty, zdobywając znaczne ilości broni maszynowej i amunicji. Do polskiej niewoli dostało sie 118 żołnierzy niemieckich. Pozostałe bataliony 66. Pułku podjęły trzykrotne próby wyparcia Polaków z utraconych pozycji. Polska kompania mimo wysokich strat utrzymała pozycje do czasu przybycia posiłków.
25 lipca 1941
Generał W. Sikorski wyłączył ZWZ spod kompetencji Komitetu Ministrów dla Spraw Kraju i uznał go za część składową Polskich Sił Zbrojnych, podporządkowując go sobie jako Naczelnemu Wodzowi.
25 lipca 1942
Patrol dywersyjny AK z Obwodu Końskie dowodzony przez kpr. pchor. Kazimierza Chojniarza "Wacka" dokonał nieudanego ataku na miejscowe więzienie.
25 lipca 1944
Operacja III Most. W nocy z 25 na 26 lipca na polowym lądowisku "Motyl", położnym między wsiami Wał-Ruda, Zabawa i Jadowniki Mokre w okolicach Tarnowa, wylądował brytyjski samolot Dakota, aby zabrać elementy niemieckiej rakiety V-2 zdobytej przez wywiad AK w okolicach Sannik.
TUTAJ JESTEŚMY
DOJAZD

Autobusy (przyst. Muzeum Narodowe)

111 117 158 507 521

Tramwaje przyst. Muzeum Narodowe)

7 9 22 24 25
GODZINY OTWARCIA

Poniedziałek - Wtorek:

nieczynne

Środa:

10:00 - 16:00

Czwarrrtek:

10:00 - 16:00
wstęp bezpłatny

Piatek - Niedziela:

10:00 - 16:00

Wystawa plenerowa:

Cały tydzień

CENY BILETÓW
NORMALNY 20,00 PLN
ULGOWY 10,00 PLN
GRUPOWY SZKOLNY 8,00 PLN
NEWSLETTER

Jeśli chcesz być na bieżąco informowany o aktualnościach z życia Muzeum zapisz się na naszą listę mailingową.

Adres

al. Jerozolimskie 3
00-495 Warszawa
00-495 Warsaw
tel. 022 629 52 71 (72)
tel. 261 879 635
fax 261 878 049
fax 261 878 047
muzeumwp@muzeumwp.pl sekretariat@muzeumwp.pl

Adres korespondencyjny
ul. Dymińska 13, bud. nr 6
01-519 Warszawa
Cytadela Warszawska