Pierścień z okresu Powstania Styczniowego (biżuteria patriotyczna)
Zdjęcia
Pierścień z okresu Powstania Styczniowego (biżuteria patriotyczna)
Cechą charakterystyczną przedmiotów pamiątkowych powstałych w okresach zrywów narodowej było użycie materiałów nietypowych dla złotnictwa. Po Powstaniu Listopadowym na pamiątkę bitwy noszono krzyżyki zrobione z gałązek drzew rosnących w Olszynce Grochowskiej. Zesłańcy wykonywali pierścienie i pasyjki z włosia. Sięgano często po metale nieszlachetne. Najpopularniejszym - i najłatwiej dostępnym - było żelazo. Wykonywane z niego pierścienie, naszyjniki, krzyżyki i brosze miały dwojakie znaczenie: Z jednej strony świadczyły, że nosząca je osoba oddał wszystkie kosztowności Ojczynie; a z drugiej stanowiła dowód, że "Polacy kochają się w żelazie" tj. wyżej cenią wolność niż skarby.
Prezentowany pierścień wykonany został z żeliwa. Obrączkę ozdabia misterna dekoracja roślinna. W miejscu kamienia znajduje się plakietka, na której wgłębnie wyrzeźbiono kotwicę, krzyż i gorejące serce - symbolizujące Wiarę, Nadzieję i Miłość. Pierścień, wykonany w latach 1863-4 należał do weterana Powstania Styczniowego Leonarda Paczewskiego, zmarłego schronisku w Michalinie w 1932 roku. Za pośrednictwem Polskiego Czerwonego Krzyża przekazany został do Muzeum Wojska Polskiego w 1949 roku.
Wymiary: średnica 25 mm.