Muzeum Wojska Polskiego
   
 
Wybierz język: Szukaj:
A  A  A facebook tripadvisor twitter youtube rss
 
 
SZUKAJ

Lanca francuska z okresu wojen napoleońskich.


Zdjęcia
Lanca francuska z okresu wojen napoleońskich.

Grot z widocznymi listwami.

Lanca francuska z okresu wojen napoleońskich.

Dolny koniec okuty tulejką.

Lanca pojawiła się prawdopodobnie w XVIII wieku, choć bardzo podobną bronią posługiwano się od czasów najdawniejszych. Je poprzedniczką była rohatyna, powszechnie używana przez jazdę pancerną w XVII stuleciu. W ostatnich latach I Rzeczpospolitej stanowiła uzbrojenie towarzyszy w pułkach Straży Przedniej. Jej rozpowszechnienie w Europie (i na świecie) nastąpiło dzięki polskim ułanom i szwoleżerom, a szczególnie pułkowi Lansjerów Nadwiślańskich, którzy w epoce napoleońskiej dzięki niej odnosili niebywałe sukcesy, pokonując częstokroć liczniejszego nieprzyjaciela. Dzięki sławie jaką wtedy zdobyła przetrwała w niektórych armiach do wybuchu I wojny światowej, choć wtedy już używana była sporadycznie. Lanca składała się z drzewca (dębowego, jesionowego, orzechowego lub bukowego); grotu zaopatrzonego w dwie długie listwy poprawiające jego zamocowanie i uniemożliwiające odrąbanie szablą. Zapewne od jego kształtu, przypominającego chirurgiczny lancet, wzięła swą nazwę. Dolny koniec również był okuty szpiczastą tulejką. Służyła ona do zatknięcia lancy w ziemię, ale również można nią było zadawać ciosy. Długi i płaski grot nadawał się zarówno do pchnięcia jak i cięcia. Rany, jakie zadawał były głębokie, a przez to bardzo niebezpieczne. Nieodłączną częścią składową był proporczyk, który odróżniał lancę od kozackich pik. Ułatwiał też trzymanie jej podczas szarży, a nawet mógł płoszyć konie nieprzyjaciela. Stosunkowo krótką lancą w odróżnieniu od rycerskich kopii można było zadawać ciosy we wszystkich kierunkach oraz wykonywać zasłony. Szermierka nią była jedną ze specjalności polskich żołnierzy w tej epoce.
Broń wożono wetkniętą końcem w tulejkę przy prawym strzemieniu. Pomocna w tym była pętla rzemienna zawiązana w połowie jej długości którą zakładano na przedramię
Prezentowany egzemplarz wykonany został w manufakturach francuskich, zapewne w Klingenthal lub Wersalu, podług wzorów polskich.

Długość: ok. 210 cm.
Waga: 1,96 kg.

Marcin Ochman

TUTAJ JESTEŚMY
DOJAZD

Autobusy (przyst. Muzeum Narodowe)

111 117 158 507 517 521

Tramwaje przyst. Muzeum Narodowe)

7 8 9 22 24 25 43
GODZINY OTWARCIA

Poniedziałek - Wtorek:

nieczynne

Środa:

10:00 - 17:00

Czwartek:

10:00 - 16:00
wstęp bezpłatny

Piatek - Niedziela:

10:00 - 16:00

Wystawa plenerowa:

Cały tydzień

CENY BILETÓW
NORMALNY 15,00 PLN
ULGOWY 8,00 PLN
GRUPOWY SZKOLNY 4,00 PLN
NEWSLETTER

Jeśli chcesz być na bieżąco informowany o aktualnościach z życia Muzeum zapisz się na naszą listę mailingową

Adres

al. Jerozolimskie 3
00-495 Warszawa
tel. 022 629 52 71 (72)
fax 022 628 58 43
muzeumwp@muzeumwp.pl sekretariat@muzeumwp.pl