Muzeum Wojska Polskiego
   
 
Wybierz język: Szukaj:
A  A  A facebook tripadvisor twitter youtube rss
 
 
SZUKAJ

Buzdygan Stanisława Jana Jabłonowskiego


Zdjęcia
Buzdygan Stanisława Jana Jabłonowskiego

Buzdygan Stanisława Jana Jabłonowskiego (ur. 1634, zm.1702) ze sztyletem

Buzdygan po Stanisławie Janie Jabłonowskim (ur. 1634, zm.1702), hetmanie polnym koronnym w latach 1676 - 1682, a następnie hetmanie wielkim koronnym w latach 1682 - 1702. Słowo buzdygan wywodzi się z tureckiego bozdogan i oznacza tyle co pałka. Należy do grupy broni obuchowych wywodzących się ze wschodu. Również na zachodzie Europy w XVI i XVII wieku występowały buzdygany i buławy, a przykładem wykorzystania nie bojowego, ale w znacznej mierze czysto prestiżowego są chociażby buzdygany XVI wieczne z Livrustkammaren w Sztokholmie czy z Muzeum Wiedeńskiego Kunsthistorische. Ciekawymi przykładami są również XVII wieczne eksponaty należące do królów szwedzkich - buzdygan Gustawa Adolfa oraz buława Karola IX Supermańskiego. Proweniencja tychże eksponatów jest typowo wschodnioeuropejska bądź turecka, świadczy o tym sposób zdobienia i wykonania typowy dla tychże regionów. Buzdygan w drugiej połowie XVII wieku w wojsku Rzeczypospolitej nie wchodził na użytek jako klasyczna broń, ale stał się symbolem pełnionej godności. O ile buławy przynależne były zwyczajowo hetmanom, o tyle buzdygany pełniły role wyróżnika dla oficerów średniej kadry, tj. poruczników, rotmistrzów i pułkowników, a także regimentarzy zastępujących hetmanów podczas ich nieobecności przy wojsku.

Buzdygan należący do S. J. Jabłonowskiego wykonano z żelaza, jednakże bardzo bogato zdobionego złotą ornamentyką roślinną. Styl zdobieniczy sugeruje nam, iż mógł powstać w Turcji w drugiej połowie XVII wieku. Długość całkowita buzdyganu wynosi 63 cm, a on sam składa się z trzech części. Górna - głowica zaopatrzona jest w sześć piór, które dodatkowo wycięte są w szpice. Pióra ozdobione są motywami roślinnymi w postaci drobnych listków oraz kwiatów. Głowica umieszczona jest na części trzonowej, która jest stylizowana w górnej i dolnej części na kształt rurek z wyciętymi w zęby krawędziami, na rurkach umieszczone ozdoby w postaci drzewek. Cały trzonek podzielny na części karbowane podłużnie oraz gładkie w postaci rurek. Trzecią częścią buzdyganu jest wkręcany wraz z uchwytem sztylet o długości 20,7 cm, wyposażony w grot trójgraniasty z wklęsłymi ściankami. Jest to przykład broni typowo ozdobnej, pełniącej role prestiżową. Wobec tego nasuwa się od razu stwierdzenie, iż należał do S. J. Jabłonowskiego, gdy ten pełnił w latach 60 XVII wieku funkcję pułkownika wojsk Jego Królewskiej Mości.

Jarosław Godlewski

TUTAJ JESTEŚMY
DOJAZD

Autobusy (przyst. Muzeum Narodowe)

111 117 158 507 517 521

Tramwaje przyst. Muzeum Narodowe)

7 8 9 22 24 25 43
GODZINY OTWARCIA

Poniedziałek - Wtorek:

nieczynne

Środa:

10:00 - 17:00

Czwartek:

10:00 - 16:00
wstęp bezpłatny

Piatek - Niedziela:

10:00 - 16:00

Wystawa plenerowa:

Cały tydzień

CENY BILETÓW
NORMALNY 15,00 PLN
ULGOWY 8,00 PLN
GRUPOWY SZKOLNY 4,00 PLN
NEWSLETTER

Jeśli chcesz być na bieżąco informowany o aktualnościach z życia Muzeum zapisz się na naszą listę mailingową

Adres

al. Jerozolimskie 3
00-495 Warszawa
tel. 022 629 52 71 (72)
fax 022 628 58 43
fax 261 846 277
fax 261 846 270
muzeumwp@muzeumwp.pl sekretariat@muzeumwp.pl